Bedrijven en instellingen

Dit is een bijzondere hoed. Een Doodgravershoed. En op die hoed gaat het leven door, zoals het altijd en overal doorgaat nadat er iemand is overleden. Maar voor de mensen die direct betrokken zijn bij een overlijden gaat het leven soms even niet door. Het sterven van mensen behoort in eerste instantie tot een privégebied. Maar de meeste mensen zijn ook verbonden met een buitenwereld. Bijvoorbeeld met het bedrijf waar ze werken, of een school waar ze les krijgen of geven. Daar gaat alles nog veel meer door. En als er dan geen, of niet genoeg ruimte is voor het verdriet na een overlijden, kan er ziekteverzuim ontstaan. Natuurlijk zijn hier statistieken en getallen over. Maar een persoon die iemand heeft verloren is geen getal. Die heeft gewoon verdriet en behoefte aan ruimte en middelen om daar mee om te (leren) gaan. Sommige mensen hebben er baat bij om over hun verlies te praten. Bijvoorbeeld met een psycholoog of sociaal werker vanuit het bedrijf. Anderen kunnen, of willen er niet over praten. Dan is er ook nog een andere manier: ermee werken. Werken met en aan je verliesverdriet tijdens een workshop. Dat is concreet, en heeft een begin, een midden en een afsluiting waar men doorheen geleid wordt. Er worden beeldende middelen gebruikt. Om uit te beelden wat niet te zeggen is. Niet als kant-en-klare oplossing, maar om op een andere manier inzicht in de emoties te krijgen. Om beetje bij beetje de draad steeds meer op te kunnen pakken en weer plezier in het werk te krijgen, of te houden.